Lekarze praktycy, którzy zaakceptowali komputer jako urządzenie pomocne w dokumentacji i wyszukiwaniu informacji, powinni mieć także możliwość wykorzystania go jako narzędzia wspomagającego diagnozę. Ułatwiłoby to w znaczny sposób identyfikację choroby. Istnieją co prawda przykłady systemów gromadzących wiedzę medyczną, ale nie wchodzą one do bezpośredniej praktyki z dwóch powodów: są kosztowne i stworzone z myślą o szerokiej gamie chorób. Nie zawsze jest jednak zasadne tworzenie bazy wiedzy obejmującej liczne jednostki chorobowe. Przeciwnie, mniejsze systemy i działające w sposób ogólny mogą upowszechnić ideę wspomagania decyzji wśród lekarzy. I tak na przykład, teoria Dempstera-Shafera ma na celu ułatwienie i uporządkowanie wnioskowania diagnostycznego lekarzom nie będącym specjalistami w danej dziedzinie oraz wskazanie na ile ich diagnoza jest niepewna.W wyniku przeprowadzonych analiz przydatności różnych miar precyzyjności, wywnioskowano, że najbardziej obiecujących wyników należy oczekiwać w przypadku zastosowania tzw. funkcji zaufania Dempstera-Shafera jako miernika pewności diagnozy. Teoria ta pozwala również na wyprowadzenie wniosków z przesłanek, które są nieprecyzyjne i/lub niekompletne, co często ma miejsce w przypadku symptomów choroby. System umożliwia prezentację danych i wartości zaufania w postaci histogramów oraz tabel. Lekarz na tej podstawie może ocenić wpływ wybranego objawu na diagnozę poprzez próbną, chwilową jak i nieznaczną zmianę normy testu laboratoryjnego oraz innego mierzalnego parametru medycznego. W ten sposób powstaje baza danych, która jest ważnym źródłem informacji i może być bardzo przydatna we wspomaganiu diagnozy medycznej. Choć wspomaganie to nie zastąpi pracy specjalistów, to na pewno w porę umożliwi skierowanie pacjenta do właściwego ośrodka.